بارانی ترین چتر ... ایستگاه آخر

ادبيات سياسى دنيايى ست هوشيار هرچند صامت.بعد از آنكه تركمنستان در پايان قرارداد انتقال گاز با ايران، تعرفه ى فروشش را چند برابر كرد و ايران نپذيرفت، زمستان ٨٦ از راه رسيد. سرما در استان هاى معتدل شمالى، به استخوان ها رسيده بود و تركمنستان صادرات گاز را از خط لوله ى شمال قطع كرد. خانه هايى كه سال ها گرمايشان از سوزاندن گاز بود، در جستجوى نفتى بودند كه آن هم نبود. سرما بى رحمانه مى تاخت و مسئولين دست در كيسه ى چه كنم ها و وعده هاى پوچ. اوضاعى بود و جان هايى كه ديگر نبود.هاشمى رفسنجانى در يكى از نماز جمعه هاى آن زمستان خطاب به تركمنستان گفت:  " بى صفايى كرد"تركمنستان بى معرفت نبود، در معادلات سياسى همانقدر كه هزينه كنى، آش مى خورى. قراردادش را هم تمام و كمال اجرا كرده بود و در قرارداد جديد به توافق نرسيد.همه چيز از ديد حقوق بين الملل درست بود.غير&n بارانی ترین چتر ... ایستگاه آخر ...

تاك بى برگى مى تند در من خوشه هاى بى قندرنجور و بى دانه جارى مى شوم از درد به رود از باغ به دوداز دود به بوق از ستارخان به كريم خان به فردوسىدر غياب تو به سكه ها نگاه مى كنم كه نامشان به هرزگى بهار آزاديست اى زمستان ناخوش زمستان نحيفدست هايم سرد است چشمهايتروزى مرا خواهند بلعيد من آن وعده ى بى توجهم  چون آبنبات سرخ دو سر پيچى روى ميز نذرى نيمه ى شعبان   بارانی ترین چتر ... ایستگاه آخر ...